Vrachtwagenchauffeurs die in hun cabine naar de radio luisteren, moeten een bijdrage aan Sabam betalen, klaagt volksvertegenwoordiger Maggie De Block (Open VLD) aan. De auteursrechtenmaatschappij beschouwt de cabine van de trucks als een werkvloer.
Klinkklare nonsens’, zegt De Block. ‘Die truckers hebben de radio niet zozeer voor de muziek nodig, wel voor hun veiligheid. Dus is het toch onlogisch dat ze daarvoor betalen.’
Minister van Ondernemen Vincent Van Quickenborne (Open VLD) geeft haar deels gelijk: de radio is essentieel voor de trucker. Bovendien is zo’n cabine een intieme ruimte.
Sabam reageert verbolgen. ‘Wij hebben onder voorzitterschap van minister Van Quickenborne het akkoord Unisono gesloten met het bedrijfsleven, waarin bepaald is dat alle bedrijven voor de muziek op de werkvloer een bijdrage betalen, afhankelijk van het aantal personeelsleden. Die met minder dan negen zijn daarvan zelfs vrijgesteld’, zegt woordvoerder Thierry Dachelet. Of dat personeel nu in een vrachtwagen zit, op een kantoor of in een atelier, maakt dus geen wezenlijk verschil.
Er zijn wel uitzonderingen, zoals de sociale sector. ‘Ik sluit niet uit dat we ook rekening houden met argumenten uit de transportsector, maar daar is niets over beslist’, zegt Dachelet.
Dat truckers hun radio nodig hebben voor hun veiligheid, is voor Dachelet geen argument: ze luisteren ondertussen wel naar de muziek. (BM)
Zwakste vrt-serie ooit. Dat de vrt daar zijn geld aan uitgeeft, begrijpt niemand. De topcast van vlaanderen heeft zich letterlijk laten nemen. Iedereen ging blindelings in op de vraag van Jan Eelen. Elke bekende vlaamse acteur wou er bij zijn, maar is genomen, zoals de kijker is genomen… en mijnheer Six in het hoerekot die voor het goede doel iets probeert los te frutselen… Goed en kwaad mengen, stervende en zelfmoordende oudjes tonen, dwergen opvoeren zoals een kermisattractie.
Na het bekijken van de eerste afleveringen zei iedereen “het moet nog loslopen”… het is losgelopen, maar gemaakt door de bril van een maniak met een vreselijke kronkel. Heel die reeks hangt samen met de fantasieën van een aantal bizarre en ziekelijke geesten.
Hoe deze reeks zal eindigen en hoe de vele verhaallijnen zullen samenkomen weet nog niemand. Alleen rekent de maker er op dat de vele wielerliefhebbers die prutstoestand zullen blijven volgens voor “den koers”
Zwakke vertoning.
Tijdens de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren kreeg Piet Huysentruyt de kans om Hans Otten terug te pakken nadat de laatste hem in zijn programma Banana Split de stuipen op het lijf had gejaagd. Het resultaat was een wansmakelijke grap.
Dit kost Piet zeker een deel van zijn populariteit. Dit is geen grap, dit is laag-bij-de-grond. Hier bewijst deze man dat hij toch maar een sipmele ziel is . Zelf studentenclubs halen zo’n grappen niet meer uit. Het is raar dat de VRT dit toeliet tijdens deze uitzending. We waren al zo zeker dat er een klasseverschil was tussen VRT en VTM. De uitdrukking “het is maar VTM-volk” bewijst hier dat deze simpele soort bestaat. VTM hangt samen van zielepoot programma’s, lachen met andermans ellende, binnenkijken in andermans keuken, presentators die kicken op zichzelf. Vele kijkers van VTM beseffen niet eens dat VTM hen gebruikt als levende documentatie. Mensen lachen om hun eigen ellende.
Warme oproep!: Wij hopen dat iedereen, die nu van plan is een Piet Huysentruyt-product te kopen, een dikke stront voor zich ziet en zich bedenkt. Je koopt Piet Huysenstront!
Wat gebben we geleert? den eersten, dat ge nie moe lachne mé andre menschen, den tweeden, da stront geen speelgoed is, den derden, da ge niets meer van Piet moe kopen, t’s toch maor ne strontvent!
Veel beloven maar weinig resultaat. Deze -niet goedkope- netwerkschijf is zijn geld niet waard. Vertrouw er niet op dat het foutloos loopt.
U koopt zo’n netwerkschijf met dubbele disk in het vertrouwen dat u een automatische back-up hebt als er iets fout loopt… mis! Bij de eerste stroomonderbreking is ze om zeep en start ze niet meer op. Er blijven dan witte lichtjes dagenlang pinken, wat er op zou moeten wijzen dat de 2 schijven zich aan het herstellen zijn… en dan plots brand het blauwe lichtje terug. Oef denkt u, en even is alles terug zichtbaar. Maar als u dan de schijf correct uitzet (zoals voorgeschreven) blijft hij dood. Al wekenlang staat hij hier naast mij te pinken alsof zijn leven er van afhangt.
We hebben op de site van Iomega een helpdesk gevonden om de data te recoveren. Dit is de redding dachten we, tot dat we de prijs hoorden om de date te “trachten” te redden. De supportlijn (die zoals gewoonlijk door een te zelfzekere hollander bemand is) vertelt ons dat zij willen proberen de data te redden. Kostprijs tussen de 2500 en 3000 eur. Jawel u leest het goed.
Dan maar zelf de schijven er uithalen om deze in een andere case te testen… maar mis. Deze Iomega StorCenter ix2 schrijft standaard in raid. d.w.z. hij schrijft de data in stukjes naar beide schijven. Stommer dan stom, normaal moet dit naar 1 schijf waarbij de 2de schijf een back-up maakt van de andere.
Ons advies: koopt deze Iomega StorCenter ix2 niet Help ons: Verspreidt dit bericht via uw sociaal netwerk: klik op het icoon van uw keuze hieronder
De zogezegde “music-manager” die jong talent een kans wil geven is niets anders dan een zielepoot. David Galle beloofd veel maar betekent niets. Telkens slaagt hij er in jonge artiesten te laten geloven dat hij ze kan lanceren in de jungle van de ShowBizz. Hij overtuigt telkens zijn kandidaten geld te investeren in o.a. publiciteit, promomateriaal, opnames, CD-persing e.d. Dan gaat de mislukte zakenman bij verschillende leveranciers van alles-en-nog-wat bestellen. Fan-gadgets, drukwerk, promo-CD’s en noem maar op. Dit moet de jonge artiesten het goed gevoel geven dat ze bij de juiste man aangekomen zijn, de God, de goedlachse Dikke Manager David Galle die ze dé carrière-boost zal bezorgen, dé man die je van op de laatste onbekende rij plukt van Idool-kandidaten. Hij ziet wel jouw talent, niet de dwaze jury die je alleen maar belachelijk maakt en zegt dat je zatte café muziek brabbelt… neen! het is Mijnheer Galle van Belgium Music Productions, die toch heel wat bekende namen op zijn website heeft. (vroeger had hij andere namen voor zijn firma’s zoals MDC Music Production )
In een maatpak, met het lef alsof hij een topmanager is en met veel bluf, plaatst hij zijn eerste bestellingen. Onder het mom dat hij dringend nieuw promotiemateriaal nodig heeft en nieuwe leverancier zoekt, belt hij u op. Niet veel later staat hij bij u aan de deur, doet zijn verhaal en loopt u in de val. Hij heeft heel dringend nieuw materiaal nodig én een goede leverancier zegt hij: “die vorige kan dat niet zo goed als u en is veel duurder.” “Wat kost dat ? Ik zal u direct betalen” bluft hij terwijl hij een handvol bankbiljetten uit zijn broekzak tovert en het bedrag op uw bureau gooit. Al brabbelend gaat hij verder: “Ik ga hier nog veel moeten bestellen.” Hij wekt de gedachte dat hij een succesvol zakenman is.
De bluffer met grootheidswaanzin die David Galle is, doet een aantal kleine bestellingen, tot zijn “star-artiest” toch een extra duwtje nodig heeft en hij groter, meer en vooral duurder materiaal moet hebben.
Hij doet zijn grote bestelling telefonisch en maakt de belofte te betalen bij afhaling, zoals altijd. Als David zijn order komt afhalen is hij Lees meer…
De Auvibel-heffing op blanco opslagmedia, zoals mp3-spelers of USB-sticks, is in strijd met het Europees recht. Dat zegt advocaat Bart Van den Brande, gespecialiseerd in mediarecht. Hij verwijst daarbij naar een uitspraak van het Europees Hof van Justitie over een Spaans geding. In de uitspraak werd gezegd dat de Spaanse heffing op opslagmedia strijdig was met de Europese richtlijn, omdat ook bedrijven verplicht werden te betalen, terwijl zij duidelijk niet de bedoeling hebben op thuiskopieën te maken. Die uitspraak is volgens Van den Brande ook van toepassing op de Auvibel-heffing, werd ingevoerd om auteurs te compenseren voor thuiskopieën die consumenten zouden kunnen maken van muziek en video’s. Vincent Van Quickenborne, federaal minister van ondernemen, merkt op dat Auvibel zelf kan beslissen om de inningen voor beroepsmatig gebruik stop te zetten en is er geen nieuwe regeling )noodzakelijk. (MH) bericht: express
De buitenverlichting van Massive met 2 spaarlampen 46W zijn weer in elkaar geflanst en bedacht door amateurs. De ontwerpers van deze mooi-ogende lamp moeten ze onmiddellijk ontslaan. Proberen zij dan nooit zelf eens deze lampen op een oneffen muur te bevestigen?
Er is weer niet nagedacht over hoe de lamp er binnen 6 maanden zal uitzien. De gebruikte vijzen zijn van gewoon goedkoop metaal die na 1 keer aan te vijzen al kapot zijn. U kunt die vijsjes nooit meer losdraaien. Waarom gebruiken ze dit type van vijzen? Waarom verprutsen ze de kwaliteit van de hele lamp? Winnen ze daarmee geld? In tegendeel!… ontevreden klanten houden ze er aan over.
Ook zijn de ontwerpers er in geslaagd om dit vijsje bovenaan te plaatsen (zie afbeelding) Binnen de maand is dit kapot-geroest omdat er water in de opening staat.
Ook het plastic basisdoosje waarover of waarop u de uiteindelijke lamp moet bevestigen is zo zwak en vervormbaar, dat de voorziene gaatjes om vast te vijzen nooit overeenkomen met de gaatjes in de lamp. Bij het monteren aan de muur hebben we deze gaatjes 3mm verder opnieuw moeten boren.
Ze vermelden 3 jaar garantie op de doos, zodra de vijsjes geroest zijn, gaan we even testen of dit ook binnen de garantie valt.
Hoe komt het dat Massieve kan blijven bestaan? Aan elke lamp die zij verkopen scheelt er wel iets technisch (bij het ontwerp)
Geef uw bevinden op deze lamp (zie bovenaan dit artieken bij reageer)
Ons advies: koopt deze buitenlamp 46W van Massive niet. Help ons: Verspreidt dit bericht via uw sociaal netwerk: klik op het icoon van uw keuze hieronder
Het lijkt alsof alle fabrikanten van verlichting zich van kwaliteit niets aantrekken.
Deze tuinpaaltjes van Eglo ziet u veel in tuinen… maar als u ze van dicht bekijkt ziet u veel ellende. Deze tuinverlichting is toch gemaakt om buiten te gebruiken, of niet ? Deze uitvoering is van inox beweert Eglo… Ik wist niet dat inox kon roesten? Na een tijdje kwamen door de zogezegde inox roestvlekken. Deze afbeeldingen zijn van mijn tuinverlichting na amper 2 jaren. De gebruikte boutjes zijn allemaal doorroest. De bouten om te te bevestigen aan de grondplaat breken gewoon af (doorroest) als u ze wenst los te draaien. Alles roest, de grondplaat, de vijsjes en bouten, zelfs de behuizing. Het gebruikte lampkapje (plastiek) vergeeld na een tijd én krimpt. Ja! krimpen, het lampkapje draait na verloop van tijd zot, zodat bij een hevige wind ze gewoon afwaaien. We merkten de problemen toen we steeds kortsluiting hadden. Het binnen-doosje waar de kabels samen komen was volledig verstorven en viel uiteen. Waarom gebruikt Eglo rommel-grondstoffen, halen ze daar hun winst uit? Deze lampen waren toch niet goedkoop. (Brico)
Hopelijk dragen we een steentje bij opdat mensen deze slechte lampen van Eglo niet meer kopen en zo de producent zijn ogen opent.
Deze foto’s en bevindingen stuurden wij naar Eglo zonder succes.
Op hun site staan grootste verhalen van mijnheer Ludwig Obwiser (oprichter van Eglo) met zijn successen. Deze lampen worden goedkoop geproduceerd in China en Hongarije. (zeggen ze zelf)
Ons advies: niet kopen, laat je niet verleiden, na enkele jaren merkt u welke rommel in uw tuin staat.
Laat uw bevindingen na op dit bericht.
Help ons: Verspreidt dit bericht via uw sociaal netwerk: klik op het icoon van uw keuze hieronder
De buitenverlichting met bewegings-detector van Sencys die o.a. in de Brico-winkels verkocht wordt, oogt heel mooi. Maar ….!
Het is net een ziekte van alle fabrikanten om met goedkope materialen te werken, niettegenstaande lichten en verlichting verschrikkelijk duur zijn. Deze business schept gigantisch veel geld zonder zich van kwaliteit zorgen te maken.
Tijdens het monteren van deze buitenlamp kwamen we tot de constatatie dat de gebruikte vijsje van een dermate slechte kwaliteit zijn dat je ze maar éénmaal kunt aandraaien. Wat als we een lamp moeten vervangen? Dit zal nooit meer lukken. Het monteren van de lamp vergt echt knutsel- en prutskunst.
Fabrikanten! vraag uw ontwerpers een groenstof aankopers eens iets meer uit te geven aan betere vijsjes.
Ons advies: deze lamp lijkt mooi maar is in werkelijkheid echte rommel.
Help ons: Verspreidt dit bericht via uw sociaal netwerk: klik op het icoon van uw keuze hieronder
Het satirische consumentenprogramma Basta op één van de Neveneffecten richt vanavond zijn pijlen op Sabam, de Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers. Dat raakte vanmorgen bekend toen een interne mailvan Sabam uitlekte op Twitter. Sabam heeft de echtheid van de brief bevestigd.
In de gelekte mail staat dat Basta enkele weken geleden undercover ging bij Sabam. Het personeel wordt bedankt voor de manier waarop het hiermee omging. Volgens de mail wordt het filmpje vanavond uitgezonden. Sabam besluit de mail met te zeggen dat het zal reageren op de uitzending ‘gezien de delicate aard van de auteursrechtelijk gerelateerde onderwerpen die in de uitzending aan bod komen’
Recente reacties